Πριν το χάραμα τρεχάτος…

Πάντοτε ήμουν πρωινός τύπος, σε σχεδόν εκνευριστικό βαθμό, θα τολμούσα να πώ… Δε θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου να κοιμάται πολύ τα σαββατοκύριακα ή γενικότερα να αναζητεί ευκαιρίες ανάπαυσης στο ζεστό αγκυροβόλιο του κρεβατιού. Ως εκ τούτου, εξακολουθώ να μένω έκπληκτος όταν ακούω συναδέλφους να αναφέρουν ότι κοιμήθηκαν μέχρι το απόγευμα ύστερα από νυχτερινή βάρδια!nikon-500

Τους τελευταίους μήνες έχω αποκτήσει την συνήθεια να πηγαίνω πολύ νωρίς για προπόνηση… μα πολύ νωρίς όμως! Το αχάραγο ξύπνημα είναι μια ευγενική προσφορά του Δημητράκη μας, που ως ελβετικό ρολόι, καθημερινά ορίζει την έλευση της  νέας ημέρας εκεί γύρω στις πέντε και μισή. Ενίοτε μας ξυπνάει και νωρίτερα, ειδικά αν έχει ανησυχία για το να θα προλάβουμε να αρμέξουμε τα γελάδια, να φτυαρίσουμε την κοπριά και να μοιράσουμε το άχυρο! Αφού τον νανουρίσουμε, ξεκινά ενας συλλογισμός σχετικά με την προπόνηση της ημέρας, που με μαθηματική ακρίβεια καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα: Ξύπνησες που ξύπνησες, άντε τράβα να τρέξεις λίγο εκεί χάμου, να ‘χεις την μέρα μπροστά σου!

nikon-509

Το να τρέχεις τα χαράματα σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπως είναι η Χώρα της Ζακύνθου, είναι σίγουρα μια μοναδική εμπειρία. Οι δρόμοι είναι κυριολεκτικά έρημοι και κυριαρχεί μια σχεδόν πένθιμη σιωπή. Ακούς να αντηχούν τα βήματά σου δεκάδες μέτρα μακριά και η θορυβώδης ανάσα σου, δίνει το στίγμα της έντασης και της ζωντάνιας σε έναν καθόλα υπνωτισμένο χώρο. Συχνά φοβάμαι πως τα βήματά μου είναι ικανά να ξυπνήσουν τους κατοίκους κάποιας σκοτεινής γειτονιάς και ασυναίσθητα επιταχύνω…

nikon-525

Θαμπά τα φώτα στα σκιερά πλακόστρωτα, με αδιαφορία φωτίζουν την παράξενη φιγούρα του βιαστικού δρομέα.  Εντούτοις, με αέρα και άπνοια, μέσα στη βροχή ή κάτω από τον παγωμένο έναστρο ουρανό οι ίδιες εικόνες δείχνουν να επαναλαμβάνονται: Το μυστηριακό σκοτάδι της θάλασσας στο λιμάνι, η απόλυτη μοναξιά της παραλιακής και το ανούσιο φως της  έρημης πλατείας.  Κάπου εκεί και το άγαλμα του Andreas Vesalius, ατενίζοντας το πέλαγος, επιχειρεί το πρώτο βήμα της φυγής από τον βαρβαρικό τόπο του πνιγμού του. Κι εμείς θα παραμείνουμε παντοτινά μονάχοι, πνιγμένοι στα σκουπίδια της  μπουφανίας…

Μπουφανία= Επιδειξιομανία

Σημ. Το νησί μας πνίγεται στα σκουπίδια τους τελευταίους μήνες!

nikon-511

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s